De opvolgster van René Jansen
 
Ik mag een column schrijven.

Leuk, want je hoeft geen blad voor de mond te nemen. Toch al niet mijn kernkwaliteit. Columnisten mogen een mening hebben die ook nog eens politiek incorrect mag zijn. Graag zelfs. Tenminste, dat begrijp ik altijd van de leukste -en minst correcte- columnisten: Nico Dijkshoorn, Peter Middendorp, Henk Spaan, Frank Kalshoven, en natuurlijk Johan Derksen.

Een mening en niet politiek correct, dat verwacht ik ook van een bestuurder van de NMa. Mijn NMa.

Bestuurders van (markt)toezichthouders zijn onafhankelijk. Onafhankelijk van bedrijven en personen waarop zij toezicht houden, onafhankelijk van de regering. Dat heeft goede reden. Wij mogen er als burgers en bedrijven immers op vertrouwen dat een toezichthouder ons volstrekt objectief behandelt naar de maatstaven van de wet. Een toezichthouder geeft het beste marktordeningsadvies, louter gebaseerd op wetenschappelijke inzichten en objectieve ervaringen.
 
Maar de toezichthouder zou ook onafhankelijk moeten zijn van de politiek(e waan van de dag). Ga maar na; als de NZa voorstelt de ziekenhuismarkt te liberaliseren zou een verstokte SP’er daar wel eens neo-liberale geldingsdrang van haar voorzitter in kunnen zien. Evenzo bij de AFM. En ik ben er niet zeker van dat het CPB haar adviezen niet heel goed afstemt op wat de PvdA op dat moment wil horen. Niet goed voor de geloofwaardigheid. In gedachten zie ik notabelen als De Grave, Hoogervorst en Teulings al licht geïrriteerd maar glimlachend brommen dat zulke noties onzin zijn en dat ik als burger verzekerd mag zijn van hun objectiviteit. Gaat u maar rustig slapen.
 
Maar tóch wringt er iets. Zeker als we straks horen van achterkamergevechten van het CDA om ook eens een vooruitgeschoven post in een bestuurskamer van een markttoezichthouder te hebben. (DNB beschouw ik niet als markttoezichthouder...).

Daarom pleit ik voor een heldere regel: bestuurders van toezichthouders mogen geen lid zijn van een politieke partij of beweging. Zij zijn niet politiek correct.
 
Nu zeggen sommigen dat we met die regel de poel waaruit bestuurlijk talent gevist moet worden enorm verkleinen. Onzin. Die 2% van de Nederlanders die lid zijn van een politieke partij mogen verder jagen op vele baantjes, maar niet die van René, Gert of Pieter. Er zijn vast goede economen die geen lid zijn van een partij en juist beter in beeld komen door de voorgestelde regel.

Dus als we binnenkort René, en natuurlijk ook Gert, hardop eren en welgemeend danken voor een indrukwekkende carrière bij de NMa, weten we zeker dat zijn opvolgster geen oud-minister, staatssecretaris of partijbons is.

En zo wel, dan wil ik een D66’er!

Michiel Verkoulen
Januari 2009