GOLDEN YEARS

 
Donderdag 25 juni was het zover: mijn officiële afscheid van de NMa. Het was een overweldigend festijn en ik heb er zeer van genoten! Daarbovenop prijkt er sinds die dag op mijn werkkamer thuis ook nog eens de onderscheiding als Erelid van NMalumni. Als ik had geweten dat afscheid nemen zó indrukwekkend en gezellig zou zijn, was ik misschien wel eerder weggegaan!
 
 
Mijn dierbare voormalig EZ-collega Bernadette van Buchem stuurde mij een mooi kaartje met onder meer het volgende tekstfragment erop: “Je houdt van reizen. En staat nu op het punt te vertrekken bij de NMa en op reis te gaan naar een nieuwe bestemming.”
 
Het klopt inderdaad dat ik erg graag (vakantie-)reizen maak, in Europa maar vooral ook in andere delen van de wereld – andere culturen ervaren, mooie natuurgebieden beleven. Mijn werk bij de NMa-in-oprichting  begon ik dan ook geheel in stijl met een vakantie op het prachtige eiland Sri Lanka. Verrijkt met die ervaringen en opgewarmd in de Aziatische zon (ten tijde van de laatste Elfstedentocht in Nederland), ging ik medio januari ’97 aan de slag als projectleider NMa i.o.
 
Ik beschouw mijn jaren bij de NMa als een lange, spannende en uitdagende (bij tijd en wijle ook wel vermoeiende) reis; een ontdekkingsreis vooral. We moesten ontdekken hoe het is om een nieuw bestuursorgaan op te zetten. Ontdekken hoe we fusietoezicht organiseren en tegelijkertijd 6 grote tweede-fasezaken in één jaar tot een goed einde brengen. Grote ontdekkingsexpedities in de benzinemarkt, de garnalensector, de fietsenbranche, de werelden van het betalingsverkeer en de mobiele telefonie. Strijd met en later disciplinering en pacificatie van en met de bouwsector: een heuse speurtocht! “Rafting” op de soms wilde politieke wateren, parlementaire enquêtes en rechterlijke verrassingen. Rendo, een Polynesisch atol of het doolhof om de efficienciëntiekorting in de energieregulering? Marktwerking in de zorg… of wordt het veeleer “marktwerking een zorg”? ProRail en haar klant-vervoerders: een karavaan die zijn weg zoekt in een ingewikkelde Tour d’Europe. We hebben veel van onze bestemmingen bereikt, ook al moesten we soms onderkennen dat we dreigden te verdwalen.
 
Ben ik te lang bij de NMa gebleven? Nou nee … dacht het niet!  Het waren gouden jaren!
 
De NMa is nu jong-volwassen; de uitdagingen en verantwoordelijkheden blijven groot. President Obama sprak in zijn inauguratie de woorden “…this crisis reminded us that without a watchful eye the market can spin out of control…” Een goede werking van markten creëert welvaart; dit vooronderstelt onder meer een adequaat toezicht en effectieve regulering. Er is dus nog een lange toekomst voor de NMa!
 
René Jansen
Den Haag, augustus 2009